Sierpień 20, 2017, 11:57:34 am

Autor Wątek: Legenda Św. Mikołaja  (Przeczytany 788 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Offline Radiana

  • Friends
  • New
  • *
  • Wiadomości: 74
  • Liked: 7
Legenda Św. Mikołaja
« dnia: Grudzień 06, 2011, 08:12:40 pm »
Intenciones by The Islanders on Grooveshark
Św. Mikołaj, patron dzieci, ale i: bednarzy, wytwórców guzików, cukierników, gorzelników… flisaków, jeńców, kupców, sprzedawców perfum, sprzedawców wina, sprzedawców zboża i nasion, marynarzy, żeglarzy, notariuszy, panien pragnących wyjść za mąż, więźniów oraz obrońców wiary przed herezją wreszcie patron pojednania Wschodu i Zachodu - jak co roku puka do naszych drzwi.


Zwyczaj odwiedzania dzieci przez św. Mikołaja rozpoczął się w XII wieku.
Święty Mikołaj odwiedzał przyklasztorne szkoły, dowiadywał się, czy uczniowie byli grzeczni, posłuszni, pracowici, czy odrabiali zadania i odmawiali modlitwy. Wkrótce zwyczaj ten przeniesiono do domów. Tu grzeczne dzieci wystawiały w wigilię dnia św. Mikołaja (5 grudnia wieczorem) wypastowane buciki, a Mikołaj wypełniał je słodyczami, drobnymi prezentami. Niegrzecznym wsuwał do buta cebulę, rzepę, końskie łajno lub rózgę.
Zwyczaj rozdawania przez Mikołaja prezentów w noc wigilijną pod choinką powstał dopiero w XX wieku.

 

W naszej kulturze Święty Mikołaj to doskonale wszystkim znana postać staruszka o lasce, w okularach, z długą siwą brodą, w czerwonym stroju, z workiem pełnym prezentów.

Jednak kult tej postaci wiąże się z historią biskupa Miry, to starożytne miasto Licji, (współczesne tereny Turcji.)   Św. Mikołaj urodził się ok. 270 roku w Patarze.

Zasłynął jako człowiek o dobrym sercu, zadziwiał swoją serdecznością i życzliwością wobec innych, zwłaszcza ludzi biednych i schorowanych.
Legendy głoszą, że otrzymał spory majątek po rodzicach, którym podzielił się z ubogimi. Był człowiekiem pobożnym i miłosiernym. Został biskupem Miry z woli mieszkańców tego miasta.
Zmarł w połowie IV wieku – źródła podają, że było to 6 grudnia ok. 350 roku. Po jego śmierci entuzjastycznie oddawano mu ciao.
W czasach gdy Arabowie opanowali miasto, włoskim kupcom udało się wykraść relikwie zmarłego biskupa i przewieźć do Barii we Włoszech. Nie brakuje legend o szlachetnych czynach biskupa Mikołaja.
Jedna z nich głosi, iż za jego wstawiennictwem wypuszczono z niewoli trzech oficerów niesprawiedliwie więzionych.
Druga legenda mówi o trzech młodych chłopcach, którym ocalił życie od wyroku śmierci. Wybawił także kilku żeglarzy z katastrofy morskiej.
Znana jest również opowieść o tym, jak Św. Mikołaj zachował się na wieść o tym, że pewien nędzarz sprzedał swoje trzy córki do domu publicznego. W nocy, przez komin wrzucił worki z pieniędzmi, by je wykupić. Sakiewki wpadły do pończoch i butów, które suszyły się przy kominku. Stąd też zrodził się zwyczaj wieszania skarpet na prezenty, przy kominkach w okresie Bożego Narodzenia. Święty Mikołaj zasłynął jako biskup potrzebujących. Biednym ofiarował pomoc materialną, a pokrzywdzonym wsparcie duchowe. 6 grudnia Kościół Katolicki wspomina Św. Mikołaja biskupa z Miry.

W Kościele Prawosławnym Św. Mikołaj jest najbardziej czczoną postacią spośród wszystkich świętych, patronuje Grecji, Albanii i Rosji.

Z racji swoich dobrych uczynków popularność tego świętego nie zanikła do tej pory, co roku ludzie przebierają się na jego ciao, by móc obdarować prezentami najbliższych, a zwłaszcza dzieci.

Oby ta tradycja tkwiła w nas, jak najdłużej, bo nie ma nic piękniejszego, niż sprawianie radości i niespodzianek drugiemu człowiekowi.

Wizerunek Św. Mikołaja na przestrzeni lat uległ dużym zmianom.

Niegdyś przypominał strojem biskupa, dzisiaj bardziej bajkowego krasnala.

Współczesny wygląd to efekt kampanii reklamowych Coca-Coli z lat dwudziestych XX wieku, stworzył go amerykański artysta Fred Mizen, krótko po tym niewielkie korekty wprowadził Huddon Sundblom i tak od1930 roku wygląd Mikołaja pozostał bez zmian.

Świąteczna reklama napoju skutecznie utrwaliła jego strój.

Fenomen Św. Mikołaja jest tak wielki, że nawet w Chinach towarzyszy promocjom handlowym, nazywany jest Staruszkiem Bożonarodzeniowym.


"Co kraj, to obyczaj", nawet w kwestii Świętego Mikołaja widać spore różnice, co do kultu tej postaci.

W Holandii występuje on jako Sinterklaas, w każdą ostatnią sobotę listopada przypływa statkiem do miasta, a następnie na białym koniu paraduje po mieście, między innymi odwiedza parę książęcą.

Pyta napotkanych o to, czy byli grzeczni tego roku?

5 grudnia to dzień, w którym wszyscy szukają prezentów, ukrytych w najdziwniejszych miejscach.

Włosi mają również swój odpowiednik Św. Mikołaja i jest nim La Befana.

To złośliwa wróżka, o odrażającym wyglądzie czarownicy, latającej na miotle, która obdarowuje dzieci upominkami z nocy 5 na 6 stycznia w Święto Trzech Króli. Niegrzeczne dzieci wręcz boją się Befany, gdyż im zamiast podarunków może zostawić z skarpecie świątecznej popiół, czosnek, lub cebulę.

Grzeczne dzieci spokojnie mogą oczekiwać swoich prezentów. Zanim jednak pójdą spać, aby mieć względy u wróżki, kładą dla niej na stole kieliszek wina i cytrusy.

Według legendy o narodzinach Jezusa, Befana dowiedziała się od Trzech Króli, zabłądziła po drodze i nie zdążyła powitać Dzieciątka. Dlatego po dziś dzień lata na miotle i podrzuca prezenty przez komin do każdego domu, w którym jest dziecko, z nadzieją, że to właśnie tam może być malutki Jezus.

Podobnie jak we Włoszech, tradycja wygląda w Hiszpanii.

Dzieci na prezenty czekają do 6 stycznia. Upominki wręczają im Los Reyes Magos: Kacper, Melchior i Baltazar, czyli Trzej Królowie.

Wieczorem przed snem przygotowuje się dla króli trzy kieliszki sherry oraz marchewkę, by nakarmić wielbłądy, którymi przybędą.

Dziadek Mróz - Дед Мороз (Морозко) to rosyjski odpowiednik Św. Mikołaja. Towarzyszy mu Śnieżynka – Снегурочка.

W noc sylwestrową, kiedy wszystkie grzeczne dzieci już śpią, Dziadek Mróz ze Śnieżynką obdarowują je prezentami.

Frau Berta to z kolei niemiecka postać na wzór Św. Mikołaja.

Tradycją przypomina włoską Befanę. Wygląd jest odrażając, ma wielkie stopy i ogromny nos. Ukradkiem zakrada się do dziecinnych pokoi i pozwala im zasnąć. Z kolei dla niegrzecznych dzieci jest postrachem. Najczęściej prezenty układa na parapetach lub schodach, albo wkłada je do specjalnych skarpet lub pod poduszkę. Do domów grzecznych dzieci dostaje się przez komin.

Julemanden to duński Święty Mikołaj. Towarzyszą mu elfy, całą świtą porusza się saniami zaprzężonymi w renifery. Dzieci przygotowują mleko i pudding dla elfów. Rano największą radość sprawia im widok pozostawionych okruchów.

Belgowie mają szczęście gdyż ich domy Święty Mikołaj odwiedza dwa razy. Pierwszy raz 4 grudnia, sprawdza wówczas zachowanie dzieci, a 6 grudnia przybywa z prezentami w zamian za dobre sprawunki lub z rózgami za złe zachowanie. Upominki Mikołaj umieszcza w spychanych butach. Dzieci przygotowują także marchewkę i sianko dla głodnych osiołków.

 Santa Clause lub Father Christmas tak nazywany jest Święty Mikołaj w krajach anglojęzycznych. Obdarowuje on prezentami dzieci w wigilię Bożego Narodzenia. Wcześniej jednak dzieci piszą listy do świętego, aby podzielić się z nim swoimi życzeniami i pragnieniami. Listy wrzucane są do kominka, aby przy pomocy dymu mogły dolecieć do samego nieba. Do kominków i łóżek przyczepia się ozdobne skarpety, by Święty Mikołaj mógł wkładać do nich prezenty. Niegrzeczne dzieci zamiast prezentów dostają rózgi.
 Dame Abonde to z kolei francuski, żeński odpowiednik Świętego Mikołaj.
Jest to postać dobrej wróżki, odwiedza grzeczne dzieci w czasie snu i rozdaje im prezenty w sylwestrową noc.
Upominki przynosi także Père Noël.
Prezenty dzieciom pomaga dostarczyć Mikołajowi jego przyjaciel - Pre Fouettard, on doskonale wie, jak zachowywało się dziecko przez ostatni rok i na jaki prezent zasługuje.

Na terenie naszego kraju istnieją regiony, gdzie prezentami w Boże Narodzenie obdarowuje Gwiazdor.

Postać ta z roku na rok zostaje wypierana przez popularniejszego Świętego Mikołaja.

Nazwa Gwiazdor pochodzi od gwiazdy jaką kolędnik rozświetlał sobie drogę przemierzając miasta i wsie, by obdarować grzeczne dzieci prezentami, a łobuzów ukarać rózgami. Gdy nie znały pacierza, nie mogły liczyć na żaden podarunek.

Od lat tradycją jest pisanie listów do Św. Mikołaja.
Mikołaj jest przyjacielem wszystkich  i małych i dużych, młodszych i starszych.
Każdy ma możliwość napisania listu bez względu na język, jakim się posługuje. Według legendy Św. Mikołaj i elfy mieszkają w Laponii.
Inna legenda głosi, iż Mikołaj zamieszkuje biegun północny.
Niewątpliwe jest, że kraina Św. Mikołaja jest rajem dla wszystkich dzieci.
Istnieją dwa oficjalne urzędy pocztowe Św. Mikołaja, gdzie można wysyłać listy. Jeden mieści się w Norwegii, a drugi w Finlandii. Należy mocno wierzyć w to, że każdy list dla Św. Mikołaja jest wyjątkowy, tak samo, jak każdy, kto taki list do niego pisze.             


http://www.eioba.org/files/user15487/a163791/mik.jpg
« Ostatnia zmiana: Grudzień 06, 2011, 08:18:12 pm wysłana przez Radiana »