Październik 17, 2017, 06:15:36 am

Autor Wątek: Tolerancja, rasa, pochodzenie, orientacja seksualna  (Przeczytany 2519 razy)

0 użytkowników i 1 Gość przegląda ten wątek.

Cyganicha

  • Gość
Tolerancja, rasa, pochodzenie, orientacja seksualna
« dnia: Wrzesień 30, 2011, 05:20:11 pm »
  • Publish
  • Intenciones by The Islanders on Grooveshark
                Tolerancja w sensie najbardziej ogólnym oznacza on postawę wykluczającą dyskryminację ludzi, których sposób postępowania oraz przynależność do danej grupy społecznej może podlegać dezaprobacie przez innych pozostających w większości społeczeństwa. W okresie reformacji pojęcie to było stosowane w odniesieniu do mniejszości religijnych. Obecnie termin ten obejmuje również tolerancję różnych orientacji seksualnych oraz odmiennych światopoglądów. Zasada tolerancji jest kontrowersyjna.

    Wytrzymywać, znosić, przecierpieć. Starożytni dobrze to określili. Tolerancja to nie akceptacja. Tolerowanie to właśnie "przecierpienie". Dalej idzie akceptacja.
    Przykładowo:
    1.  Toleruję homoseksualizm ale nie akceptuję go.
    2.  Kogoś tolerować to znaczy nie prześladować go, nie żądać prześladowań, i nie zachowywać się agresywnie w stosunku do niego. Tolerancja nie oznacza akceptacji, zgadzania się. Bo można coś tolerować i mieć totalnie inne poglądy.


              Jednym z rodzajów tolerancji jest tolerancja rasowa. Pośród tak wielu narodowości jakie żyją na jednej planecie wzajemna tolerancja jest niezbędna.
    W czasach kiedy nie ma problemów z przemieszczaniem się i w różnych miejscach na świecie możemy spotkać najróżniejszych ludzi mówiących obcymi językami i o odmiennym kolorze skóry, tolerancja jest niezmiernie ważna. Dzięki niej zdobywamy nowe znajomości, przyjaźnie, poznajemy inne kultury i obyczaje. Nie skreślamy ludzi z powodu ich wyglądu i innych cech, które różnią nas od siebie. W końcu wygląd zewnętrzny nie świadczy o człowieku. Szkoda tylko, że nie wszyscy ludzie myślą tak samo. Nie wiadomo z jakich konkretnych przyczyn biali nie tolerują czarnych. Także w Polsce taka dyskryminacja jest bardzo widoczna. Nie zwraca się uwagi na zdolności ludzi, na ich charakter i usposobienie. Ważniejsze jest pochodzenie, inny kolor skóry i narodowość. Część Polaków nie jest więc zbyt tolerancyjna wobec innych narodowości.


              Rasa ludzka to grupa systematyczna w obrębie gatunku Homo Sapiens, czyli człowiek rozumny. wyodrębniana ze względu na szereg cech o charakterze dziedzicznym, takich jak np.: kształt oczu, barwa skóry, wygląd włosów, rysy twarzy, ułożenia sylwetki ciała, cech o charakterze fizjologicznym czy biochemicznych i innych. Dyskusja szkół antropologicznych co do kryteriów odróżniania ras ludzkich jest wciąż aktualna i jest przedmiotem wielu sporów.
    Francuski zoolog, anatom i ewolucjonista George Cuvier opisał w 1798 roku trzy rasy (dziś nazywane najczęściej odmianami lub wielkimi rasami) ludzkie: białą (europoidalną), czarną (negroidalną) i żółtą (mongoloidalną). Intuicyjnie wyróżniono je od dawna, jednak dopiero G. Cuvier przedstawił naukowy opis różnic fizycznych typów człowieka, uwzględniając nie tylko kolor skóry, ale i inne cechy, zwłaszcza proporcje części ciała, kształt czaszki, twarzy, nosa, kształt i barwę oczu, intensywność i rodzaj owłosienia. Jego zasługą jest też zaliczenie amerykańskich Indian do odmiany żółtej. Przedtem, mimo licznych podobieństw w wyglądzie do mieszkańców Azji Wschodniej, byli oni uznawani za odmienną wielką rasę zwaną „czerwoną" (nazwa jest mylącą, pochodzi bowiem od obrzędowego malowania przez niektóre plemiona indiańskie skóry na czerwono) lub amerykańską.

    Wprawdzie podział G. Cuviera zaczęto krytykować niemal natychmiast po jego ogłoszeniu, jako zbyt mało szczegółowy, nie uwzględniający ogromnego fizycznego zróżnicowania gatunku Homo sapiens , przetrwał on jednak do dzisiaj, dzięki swej prostocie i zwróceniu uwagi na cechy najłatwiej obserwowalne.

    Oprócz niego stosowane są jednak także inne, bardziej szczegółowe. Często stosowany jest podział ludzkości na 4 odmiany, oprócz opisanych przez G. Cuviera wyróżniona jest wówczas odmiana australoidalna, do której zaliczani są pierwotni mieszkańcy Australii i Malezji. Niekiedy za odrębną czwartą wielką rasę uznawana jest „rasa brunatna”, do której zaliczane są liczne ludy Azji Południowo – Wschodniej, w rzeczywistości powstałe z wymieszania różnych odmian.



    Podział na rasy ludzkie zaproponowany przez J. Cuviera (1812rok):

    Rasa biała dzieli się na trzy gałęzie:
    - europejską - ludy Europy i ludność pochodzenia europejskiego w obu Amerykach, Australii, Nowej Zelandii, RPA oraz Rosjanie w Azji;
    - semicko-chamicką - głównie Arabowie w północnej Afryce i na Bliskim Wschodzie;
    - indyjsko-irańską - ludność Azji Południowo-Zachodniej (np. Turcy, Irańczycy) i północnych Indii.

    Charakterystyczną cechą dla przedstawicieli tej rasy są:
    - często falujące się włosy występujące we wszystkich kolorach
    - skóra w odcieniach od bladoróżowej aż do śniadej
    - kolor oczu od niebieskich do bardzo ciemnych
    - węższa twarz z przodu
    - duży nos
    - duże owłosienie ciała


    Rasa żółta składa się z 2 gałęzi:
    - azjatyckiej - Chińczycy, Mongołowie, Koreańczycy, ludy Syberii i Dalekiego Wschodu (np. Jakuci, Ewenkowie) oraz Eskimosi;
    - amerykańskiej - są to Indianie obu Ameryk.

    Charakterystyczną cechą dla przedstawicieli tej rasy są:
    - czarne, proste i sztywne włosy
    - skóra w odcieniu od jasnożółtej do jasnobrązowej, czasem nawet czerwonawej
    - kolor oka głównie brązowy , a górną powiekę pokrywa tzw. fałda mongolska
    - twarz okrągła
    - płaski nos
    - prognatyzm


    Rasa czarna dzieli się na 2 gałęzie:
    - afrykańską - zamieszkującą tereny na południe od Sahary - są to Murzyni sudańscy, Murzyni Bantu, Pigmeje, Buszmeni, Hotentoci, należą do niej również potomkowie murzyńskich niewolników w obu Amerykach;
    - oceaniczną - są to aborygeni w Australii, Papuasi na Nowej Gwinei oraz ludy Melanezji.

    Charakterystyczną cechą dla przedstawicieli tej rasy są:
    - czarne i kręcone włosy
    - skóra o różnych odcieniach brązu
    - oczy ciemne
    - podłużna i mała twarz
    - szeroki nos
    - wywinięte i grube wargi
    - kończyny nieproporcjonalnie długie w stosunku do całego ciała
    - prognatyzm


    Oprócz ras głównych wyróżnia się też formy przejściowe między rasami, czyli ludy mające mieszane cechy dwóch różnych ras. Są to:
    - forma przejściowa między rasą białą a czarną - zamieszkuje Czad, Sudan, Etiopię, Erytreę, Somalię, część Kenii oraz południowe Indie;
    - forma przejściowa między rasą białą a żółtą - są to ludy centralnej Azji (np. Kazachowie, Ujgurzy) oraz Metysi w obu Amerykach (najwięcej w Meksyku);
    - forma przejściowa między rasą żółtą a czarną - zamieszkuje Japonię, Półwysep Indochiński (Wietnam, Kambodżę, Tajlandię), Archipelag Malajski (Indonezyjczycy), Filipiny oraz wyspy Mikronezji i Polinezji. Innym obszarem występowania tej formy jest Madagaskar.



    Podział na rasy ludzkie zaproponowany przez S.M.Garna (1971r.):

    1.   europejska - rasa ta wywodzi się z Europy i Bliskiego Wschodu. Cechuje ją jasna skóra, włosy zarówno proste jak i kręcone, mocne owłosienie, oraz częste posiadanie grupy krwi Rh-
    2.   azjatycka - rasa ta wywodzi się z Azji (prócz Bliskiego Wschodu i Indii). Cechuje ja twarz o mocno zaznaczonych kościach policzkowych, proste i czarne włosy, występowanie fałdy mongolskiej, prognatyzm, oraz częste posiadanie grupy krwi B
    3.   australijska - rasa ta wywodzi się z Australii. Cechuje ją brunatna skóra, włosy falujące ciemniejące z wiekiem, duże zęby, masywny nos, mocny zarost u mężczyzn, posiadanie fałdy mongolskiej, wysunięcie czaszki ku przodowi, oraz częste posiadanie grupy krwi N
    4.   amerykańska - przedstawicielami tej rasy są Indianie zamieszkujący obakontynenty amerykańskie. Rasa ta wywodzi się od rasy azjatyckiej, a różni się od niej tylko: brakiem występowania grupy krwi B, lub A w Ameryce Południowej, natomiast ludność tej rasy cechuje najwyższy odsetek występowania grupy krwi M
    5.   afrykańska - rasa ta wywodzi się z Afryki. Cechują ją skóra brązowa w odcieniach od ciemnobrunatnej do ciemnobrązowej, włosy bardzo skręcone, grube wargi, masywny, płaski nos, nieznaczne owłosienie ciała, oraz wysunięcie czaszki ku przodowi
    6.   indyjska - wywodzi się z półwyspu Indyjskiego i Cejlonu. Rasa ta zbliżona jest bardzo do śródziemnomorskiej rasy europejskiej
    7.   melanezyjska - wywodzi się z części oceanii zwanej Melanezją. Cechuję ją ciemna skóra, oraz mocno skręcone włosy
    8.   mikronezyjska - wywodzi się z wysp znajdujących się w zachodniej części Pacyfiku. Cechuje ją podobna budowa morfologiczna do odmiany żółtej
    9.   polinezyjska - wywodzi się z wysp takich jak: Nowa Zelandia, Wyspy Wielkanocne, czy Hawaje. Cechuje ją jasnobrązowa skóra, czarne, proste lub lekko kręcone włosy, oraz posiadanie fałdy mongolskiej.
    10.   Sama budowa ciała zależy od temperatury panującej zazwyczaj na danym terenie, generalnie ludzie z gorących i suchych stref są wysocy, szczupli, co zapewnia im szybką wymianę ciepła. Natomiast krępą budową ciała i krótkimi kończynami charakteryzują się ludzie z zimnych stref klimatycznych, gdyż taka budowa ciała pozwala na większą proporcje tkanki tłuszczowej, dzięki czemu ciepło jest dłużej zatrzymywane w organizmie.


    Rasy europejska i indyjska stanowią odpowiednik białej odmiany człowieka, azjatycka, amerykańska i polinezyjska – żółtej, a afrykańska, australijska i melanezyjska – czarnej.
     
    Zdecydowanie największą mieszanką ras jest ludność Ameryki Łacińskiej. Występuje tam rdzenna ludność indiańska należąca do rasy żółtej, potomkowie białej ludności pochodzenia europejskiego oraz potomkowie murzyńskich niewolników. Doszło tam do zjawiska metysażu, czyli wymieszania się ludności o różnych cechach rasowych. Słowo Metys używane jest najczęściej na określenie mieszkańca rasy europejskiej i amerykańskiej (Białego i Indianina), jednak często nazywa się tak każdego mieszańca dwóch ras. Proces mieszania się ras ludzkich jest zapewne długotrwały, jak istnienie ras. Uległ on nasileniu w ostatnich kilku stuleciach w związku z masowymi przemieszczeniami ludności w skali globu (zwłaszcza kolonizacją europejską obu Ameryk i wywozem niewolników z Afryki do Ameryki i do krajów arabskich) i coraz większymi ułatwieniami kontaktów międzyludzkich.

              W warunkach częstego operowania silnych promieni słonecznych, najkorzystniejsze są ścisłe skupiska tych komórek, dzięki którym pochłaniane są promienie ultrafioletowe - taką adoptacją do środowiska wykazuje się rasa czarna
    http://th.interia.pl/30,ba4bcb7ac4147340/aborygeni1.jpg
    Promienie słoneczne są niezbędne organizmowi, więc jeśli jest ich niewiele należy je jak najlepiej wykorzystać, w czym ułatwia biała skóra, która przepuszcza promieniowanie UV potrzebne do produkcji witaminy D, regulującej gospodarkę wapniową i fosforową organizmu. Organizmy ludzi żyjących w danych strefach klimatycznych musiały się przystosować do panujących tam warunków.

    Różnice między rasami są najbardziej widoczne, gdy przyjrzymy się twarzom, nie chodzi tu wyłącznie o kolor twarzy, lecz również o jej kształt, który również jest przejawem dostosowania się do środowiska. Przykładem może być twarz mongoloidów, która została zabezpieczona przed chłodem poprzez zmniejszenie jej wielkości
    http://themarcsteinershow.files.wordpress.com/2007/07/219.jpg?w=425&h=550
    oczy zostały otoczone poduszkami tłuszczu, co zapewnia ochronę gałki ocznej i zatok przed zimnem. Również zawartość tlenu w powietrzu decyduje o naszym wyglądzie.

    Cechą charakterystyczną mieszkańców gór jest zwiększona klatka piersiowa
    http://najbardziej.com/wp-content/gallery/niesamowite-zdjecia-indian/thumbs/thumbs_indian-photos-17.jpg
    co spowodowane jest tym, że zawartość tlenu na tych terenach jest niska, więc należy wdychać i wydychać większe porcje powietrza.

    Środowisko, w którym żyjemy jest niezmiernie zróżnicowane i żeby w nim przetrwać musimy się do niego przystosowywać, proces ten trwa od zarania ludzkości i jest on powodem różnorodności wśród ludzi.

    Lighthouse Family - Forever you and me


               Tolerancja nic nie kosztuje. Powoduje, że łatwiej jest funkcjonować w społeczeństwie, w którym generalnie trudno o pełną akceptację. W naszym kraju jest także problem z tolerancją wobec Romów. To że żyją oni inaczej niż my wcale nie musi się nam podobać. Tolerancja nie oznacza zgody na pewne zachowania, poglądy, a jedynie ich akceptację dla ogólnego dobra. Romowie często spotykają się z agresją,
    http://m.wm.pl/2011/03/n/dsc-0175-41951.jpg
    nieprzyjemnościami ze strony Polaków. Uważani są za wrogów mimo iż niczym nam nie szkodzą. Dla niektórych tolerancja innych narodowości jest trudna chociaż to tacy sami ludzie jak my. Przecież w codziennym życiu nie liczy się kolor skóry, wyznanie czy też poglądy ale sztuka życia w społeczeństwie bez jakichkolwiek rasowych uprzedzeń. Tolerancja prowadzi do pokoju na świecie. Może brzmi to nieco górnolotnie ale po głębszym zastanowieniu nad sensem tolerancji właśnie tak jest. Trudne jest bycie tolerancyjnym dla wszystkich i wszystkiego. Chyba nie ma takich ludzi, którzy byliby skłonni tolerować wszystko. Jednak możemy przynajmniej próbować dla dobra swojego i otoczenia. Tolerancja rasowa nie jest tylko błahym frazesem. Jest to cecha, którą każdy powinien w sobie pielęgnować aby potem wykorzystać ją w życiu.

             
              Dla kogoś bycie tolerancyjnym polega na tym, że pozwoli spokojnie przejść po ulicy starszej, zrzędliwej pani, ale czarnoskóremu już nie; kolejny pozwoli przejść Murzynowi, ale gejowi już nie, itd.
    są granice tolerancji, dla każdego inne. Człowiek mówiący o sobie, iż jest w 100% tolerancyjny, musiałby tolerować też wszelkie wypaczenia: jak kradzież, morderstwo, zbrodnie przeciwko ludzkości, pedofilię, itd.. a to już się kłóci [ u różnych ludzi i w różnym stopniu ] z jego jakimś wewnętrznym kodeksem, który on uznaje i według którego działa, a więc jest tolerancyjny na jedno, a na inne już nie.

             
              Tolerancja dla mnie obejmuje te zjawiska i zachowania, które nie powodują krzywdy innych ludzi. Wygląd i cechy "ciała" są niepodważalnie sprawą tylko ludzi, którzy je noszą, więc nie ma podstaw żeby ich nie tolerować. Małżeństwa mieszane rasowo i narodowościowo - podobnie, o ile dają satysfakcję obu stronom. Homoseksualizm - jakoś nie widzę ludzkiej krzywdy, więc również. Nie dotyczy to żadnych dewiacji, nie można podpisać pedofilii pod homoseksualizm tak samo jak nie podpisuje się pedofilii hetero pod "związki" osób dojrzałych. Myślę, że to jest dość bezpieczna i pomimo prostoty - skuteczna definicja granic tolerancji.

    sacred spirit - Yeha Noha










    « Ostatnia zmiana: Wrzesień 30, 2011, 05:23:13 pm wysłana przez Cyganicha »